Λεμφική λευχαιμία - συμπτώματα, διάγνωση, θεραπεία.

Η λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι μια κακοήθης αιματολογική ασθένεια η οποία χαρακτηρίζεται από τη συσσώρευση μη φυσιολογικών λεμφοκυττάρων. Συνώνυμο της νόσου αυτής είναι η λεμφοκυτταρική λευχαιμία.

Λεμφοκυτταρική λευχαιμία - συμπτώματα

Στα αρχικά στάδια της νόσου, πότεο ασθενής έχει μόνο λεμφοκυτταρική λευχαιμία, τα συμπτώματα είναι αρκετά συνηθισμένα. Κατά τις πρώτες εκδηλώσεις αυτής της νόσου, οι ασθενείς αισθάνονται αδυναμία στο σώμα και αίσθημα κακουχίας, ενώ η όρεξη των ασθενών μειώνεται απότομα και η θερμοκρασία του σώματος αυξάνεται έντονα χωρίς φαινομενικά αντικειμενικούς λόγους. Επιπλέον, μια ασθένεια όπως η λεμφοκυτταρική λευχαιμία, τα συμπτώματα του ανοιχτού δέρματος συνοδεύονται, λόγω της ανάπτυξης της αναιμίας, καθώς και της γενικής δηλητηρίασης του σώματος.

Η λευχαιμία συχνά συνοδεύεται από πόνο.στην σπονδυλική στήλη και τα άκρα. Επίσης, σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, οι ασθενείς έχουν διευρυμένους λεμφαδένες. Λόγω της παρουσίας αλλοιώσεων αυτής της νόσου στο ΚΝΣ, οι ασθενείς μπορούν επίσης να αναπτύξουν νευρολευκαιμία. Προκειμένου να αποφευχθεί αυτό, είναι απαραίτητο να γίνει έγκαιρη CT ανίχνευση ή μαγνητική τομογραφία του εγκεφάλου.

Τα συμπτώματα της χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας θεωρούνται -γενική αδυναμία, βαρύτητα στο στομάχι, ειδικά κοντά στο αριστερό υποχονδρικό, καθώς και αυξημένη εφίδρωση. Η σοβαρότητα του στομάχου εξηγείται πολύ απλά - συνδέεται με μια διευρυμένη σπλήνα, ένα νεκροταφείο κυττάρων του αίματος. Οι λεμφαδένες αρχίζουν να αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα από ό, τι κατά την οξεία μορφή της νόσου.

Στάδια χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας

  1. Η ήττα δεν υπερβαίνει τις 2 ομάδες ή τους μεγάλους λεμφαδένες ή την πλήρη απουσία αυτής της βλάβης. Δεν υπάρχει θρομβοπενία και αναιμία στον ασθενή.
  2. Η ήττα μεγάλων ομάδων και ομάδων λεμφαδένων. Η θρομβοπενία και η αναιμία απουσιάζουν ακόμη στον ασθενή.
  3. Η παρουσία θρομβοπενίας και αναιμίας.

Λεμφοκυτταρική λευχαιμία - διάγνωση

Όλα τα διαγνωστικά ξεκινούν με μια ανάλυση.περιφερικό αίμα, μετά το οποίο, σε 98% των περιπτώσεων, ανιχνεύεται η παρουσία βλαστών, καθώς και ώριμα κύτταρα και χωρίς ενδιάμεσο στάδιο. Εάν η ασθένεια είναι στην οξεία φάση, τα αποτελέσματα της δοκιμής θα εμφανίσουν θρομβοκυτταροπενία και κανονικοχημική αναιμία.

Μια ακριβής διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο μετά από εξέταση του κόκκινου μυελού των οστών, δίνοντας προσοχή στο ιστολογικό, κυτταρογενετικό και κυτταροχημικό συστατικό των βλαστών.

Λεμφοκυτταρική λευχαιμία - θεραπεία

Εάν ο ασθενής έχει οξεία λεμφοκυτταρική λευχαιμία, συμπτώματαοι ασθένειες δεν είναι οι πιο τρομακτικές, η ασθένεια μπορεί να θεραπευτεί τελείως. Όταν χρησιμοποιείται χημειοθεραπεία για τη θεραπεία οξέων μορφών, είναι σημαντικό να επιλέγονται φάρμακα ευρέος φάσματος. Είναι επίσης απαραίτητο να επιλέξετε προσεκτικά τη δόση του φαρμάκου, ενώ η ακρίβεια είναι πολύ σημαντική, διότι εάν η δόση του φαρμάκου είναι μικρότερη από την απαραίτητη, η ασθένεια μπορεί να επανέλθει εύκολα και ακόμη και να πάει στο χρόνιο στάδιο και αν η δόση είναι πολύ μεγάλη τότε θα εμφανιστούν ανεπιθύμητες επιπλοκές αυτής της ασθένειας.

Θεραπεία χρόνιας λεμφοκυτταρικής λευχαιμίας, σε αντίθεση μεοξεία, δεν διεξάγεται στα αρχικά στάδια της νόσου, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, σύμφωνα με τους γιατρούς, στο αρχικό στάδιο η ασθένεια έχει «τσιγαριστική» πορεία. Από αυτή την άποψη, τα άτομα με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία ζουν αρκετά και χωρίς να εφαρμόζουν πρώτα κανένα μέσο. Η θεραπεία αρχίζει μόνο μετά την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων.

Θα πρέπει να ξεκινήσει αν ο αριθμός των λεμφοκυττάρων στο αίμα του ασθενούς αυξάνεται ταχέως, ο αριθμός των λεμφαδένων αυξάνεται σε όλο το σώμα και ο σπλήνας αυξάνεται αισθητά σε μέγεθος.

Η θεραπεία αυτής της νόσου διεξάγεται με μαθήματα χημειοθεραπείας, η ισχύς των οποίων και η αποτελεσματικότητα εξαρτώνται από την πορεία της νόσου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι δυνατό να αφαιρεθεί η σπλήνα.

Πρέπει να παρακολουθείτε προσεκτικά την υγεία σας και να επισκέπτεστε τακτικά τον γιατρό.